Het volgende verhaal maakt me ontzettend blij.

Wat mag ik me toch gelukkig prijzen als ik het volgende verhaal hoor. Francis is nu 14 en de oudste zoon van baba en mama Francis.

Francis spreekt enkele woorden, maar daar houdt het ook mee op. Van in het begin is hij heel blij als ik er ben. Baba Francis vertelt, de laatste dagen roept Francis steeds mzungu, mzungu ( blanke ). Zou hij dan toch aangevoeld hebben dat ik er ben. Dan zegt hij tegen baba en mama, geef mij 51.000.000 miljoen. Baba zegt waar moet ik die toch halen. Dan roept hij weer mzungu, mzungu, dat geld is omdat ik zou kunnen komen. Ook in zijn slaap roept hij steeds mzungu, mzungu, hij zegt steeds tegen mij unafarè ( ik ben gelukkig ) hij doet geheel de tijd high five met mij en god wat gaat er van dit mannetje een kracht uit.

Een huisbezoek aan baba en mama Francis mag niet ontbreken en James is er gelukkig bij voor de vertaling. Ze verwelkomen mij al van ver. Ondanks dat ze in een stenen huis wonen is het overal armoe troef. Maar deze lieve ouders zijn in alles vindingrijk. Ze komen er wel op hun manier, ze lijden geen honger. Wat zijn ze trots op Francis. Je ziet Francis veranderen en zijn beperking is hoe langer hoe zichtbaarder. Mama Francis verkoop groenten in haar winkeltje. Baba Francis verkoopt houtskool per schop.

Babu is gekozen in het oudercomité door de directeur en chairman maar ook door onze ouders. Hij is ontzettend gedreven en neemt het voor iedereen op.We vragen hem om bij ons feest van vorige week een speech te houden, want hij neemt geen blad voor zijn mond. Hij vraagt op een kordate manier hulp en iedereen heeft hem graag.

Gelukkig verlaat ik dit gezin.