De meeste mensen hier houden zich niet aan uur en tijd. Dus weg agenda en zien wat we nog kunnen halen. Dus ik vertrek gestrest en dat zou er nog niet op beteren. In het Municipale kon ik niet terecht want de ochtendbriefing was bezig, dan maar nar het Mawenzi-ziekenhuis.

In het Mawenzi-ziekenhuis werd ik van het kastje naar de muur gestuurd en dat maakte mijn humeur niet beter. Ze wilde mij met Dokter Minja laten spreken en dat was nu net wat ik niet wilde. Hij kwam binnen in het kantoor en de 2 medewerkers vertelde dit aan hem. Uiteindelijk kreeg ik het telefoonnummer van de Regional Medical Officier. Dit is de 2e in rang over het gehele Kilimanjaro district Ik vertrok naar Nuru in het Municipale, hij zag de bui al hangen want hij wist wat er speelde en eigenlijk wilde ik gewoon even het telefoonnummer checken omdat ik geen gehoor kreeg. Ik wilde hem niet storen want hij was de eindafrekening van het jaar aan het maken. Hij zei: kom even naar buiten en stapte met ons in de taxi op naar de Regional Medical officier. Degene die ons vorige week zo goed geholpen heeft was er niet. Dan terug de auto in op weg naar Mawenzi. De RMO kwam ondanks dat hij ernstig ziek was, hij heeft malaria. Hij had met mij een goed gesprek waarover later misschien meer. Dan riep hij de 2 hoofden van de dokters bij zich en dat wil al iets zeggen. Als je bij hem moet komen is er duidelijk iets mis. Dan hadden wij een gesprek met de 2 hoofden. Tjonge, jonge wat een hufters. Nuru pakte mij een paar keer met mijn arm en zei: cool down. Als ik ergens niet tegen kan dan is het liegen en daar kunnen deze heren wat van. De dokter die tegenover mij zat was wit rond zijn neus van woede. En daardoor werd Nuru ook veel directer naar hen toe, om maar niet te zeggen kwader. Wat deze heren willen is geld, hen geld geven voor het Umojahuis. Geld dat in de zakken van die heren verdwijnt. Nooit maar ook nooit zal ik hieraan toegeven, wij zijn hier voor de arme mensen. Dokter Minja liegt alles bij elkaar en ik maak hem dit ook duidelijk. Wanneer hij zegt dat ik niet met hem wilde praten leg ik hem uit waarom. Nuru wat ben je een kanjer en wat heb je dit weer tot een goed einde gebracht. Niet dat ik de heren nu vertrouw, dat zal ik nooit doen. Maar Nuru heeft wel verkregen waarvoor we kwamen.

Gelukkig zijn wij hier voor de arme mensen, want met dit soort mensen zal ik altijd problemen hebben. Aan corruptie meedoen, zal ik nooit doen, dan duurt het maar langer voordat ons project klaar is. Maar dan zijn wij eerlijk geweest en kan ik al onze sponsors recht in de ogen kijken.

Als het Umojahuis niet was voor onze kinderen en volwassenen met een beperking zouden we een ander project kunnen doen. Maar voor deze groep mensen die onze hulp zo hard nodig zal ik blijven knokken