Samen met James liep ik rechtstreeks door naar de manager in de bank. Hij was mij nog niet vergeten van afgelopen vrijdag. We hadden een overboeking moeten doen vanuit Belgie en het geld was blijven hangen in Dar Es Salaam door de onwetendheid van de manager. Gelukkig is er James bij die de gesprekken vertaald. Hij had het gesprek gevolgd toen de manager naar Dar Es Salaam belde. Hij kreeg vanuit Dar Es Salaam op zijn sodemieter. Wat ik in het begin niet gedurfd zou hebben doe ik nu wel, beleefd maar kordaat blijven volhouden waarvoor ik gekomen ben. Hij was bang denk ik dat ik in het bankkantoor zou blijven slapen, want ik had hem duidelijk gemaakt dat ik het kantoor niet zou verlaten zonder geld. Alle hens aan dek want ons water project is klaar op de water tanks en de solarpomp na. Iedereen was al naar huis en toen we om 16.30 uur naar buiten gingen konden we het geld onmiddellijk overhandigen aan de baas van het waterbedrijf.

Hij weet dat we niet tevreden zijn over de bank, maar dat is in een andere bank niet beter. Daarom vroeg hij bij onze binnenkomst * krijg ik vandaag een complimentje*. Dat heeft hij weer niet gekregen want hij kon ons op dat moment niet helpen. Een complimentje moet je verdienen en niet vragen toch !

Morgen moeten we weer terug.

Geduld is een schone deugd.