We hebben er samen lang naar uitgekeken en nu uiteindelijk is het zover.

We verblijven samen in het huis van onze vrienden en de sfeer zit er onmiddellijk in. Onze Dave en Lingling worden heel hartelijk ontvangen en ik ben blij dat de klik er is. Onmiddellijk wordt er gelachen en de 1e dag verloopt of ze elkaar al jaren kennen. Dit is goed voor ons project want beide zitten ook in het project. Door een nieuwe job is mijn jongste zoon Jurgen ( die al veel keren in Tanzania is geweest) niet mee kunnen komen wat heel jammer is. Maar dit vraagt gelukkig om herhaling die er zeker zal gaan komen. Het is natuurlijk niet alleen lachen geblazen want er is veel werk aan de winkel. Ik mag als moeder heel trots zijn dat ze deelnemen aan de gesprekken op een manier waarvan ik alleen maar had kunnen dromen. Heel betrokken, mij overal in bijstaan want ik kan jullie vertellen dat het werken hier niet altijd even gemakkelijk is. Gelukkig zijn ze van alles op de hoogte en ik prijs me gelukkig als onze vrienden die in de NGO zitten me meermaals feliciteren omdat ze zich niet alleen sociaal ontpoppen maar ook mee discuseieren in heel moeilijke vergaderingen. Vergaderingen waar we achteraf met een goed gevoel en resultaat kunnen terugkijken waarvoor ik hen ontzettend dankbaar ben.

 

 

Lieve Dave en Lingling jullie waren kanjers.