Zoveel nieuwe ervaringen.

Je zou denken na 18 jaar heb je al veel gezien, maar niets is minder waar. In het begin denk je zoals iedereen die hier komt ik snap het nu wel. Maar snappen doe je de cultuur nooit en hoe dieper je erin duikt of in meegenomen wordt hoe moeilijker het is. Het gaat hier niet alleen om bouwen of renoveren want dat kunnen ze als er geld is zelf. Maar het gaat veel dieper. Helpen waar er te helpen is, wel binnen ons kader. Dit is al moeilijk genoeg want telkens proberen ze ons eruit te halen. Wat soms lukt omdat je de ellende niet kan aanzien maar wat soms ook hard is omdat je niet iedereen kan helpen. Dit is soms niet te begrijpen en al doe je zo je best de ontgoochelingen zijn er en raken ons ook emotioneel.

Op onze manier hier werken gaat niet en mag ook niet, wij passen ons graag aan alhoewel niet altijd. Maar het leverde wel een samenwerking op met de regering waar we trots op zijn. We hebben een netwerk kunnen opbouwen en dat is onze kracht. En daarom zijn we ook op zoek naar jonge mensen. Hier hebben we een gemixt team waar we ontzettend trots op zijn. Zij worden betaald door het Umoja-Project en gaan door een vuur voor elkaar. Het is onze kracht, zonder hen was Umoja niet mogelijk geweest. Nu zijn we een jong team aan het samenstellen in België-Nederland. Umoja mag niet stoppen als er iets met ons zou gebeuren. We mogen onze kinderen niet in de kou laten staan.

Nu zijn we op een punt gekomen dat Umoja zowel in België als hier veel steun krijgt. De overheden die ons steunen maar waaraan we natuurlijk ook aan de regels moeten voldoen. En terecht natuurlijk want we willen iedereen recht in de ogen kunnen kijken. Maar het is ons gelukt met dank aan de provincie en gemeente, met dank aan het Municpal en district Kilimanjaro. Ontzettend bedankt iedereen.

Pamoja ni nguvu.

Samen zijn we sterk.