Een jaar voorbereiding waarbij alles in orde leek ……..

Met Jolien, Brenda, Marie en Hanne van Thomas More Lier begonnen we ook begin vorig jaar met de voorbereiding. Dit was een heel andere voorbereiding dan met onze 7 studenten Orthopedagogie omdat de screening al gebeurd was. Marie en Brenda zijn studenten vroedkunde en Hanne en Jolien zijn studenten verpleegkunde.

Het was precies een aanvoelen en nam ik daarom onbetaald verlof. Ook hier waren beloftes geen beloftes. Toen ik in Januari in Tanzania was, was alles rond. Zo beloofde mij de hogere instanties en ik ging met die gedachte naar huis. Maar thuis gekomen werd het mij weer duidelijk dat het weer niet van zelfsprekend was. Gelukkig was mijn baas mij goed gezind en kon ik 2 weken vroeger dan gepland vertrekken.

Wat heb ik die 2 weken hard nodig gehad om alles geregeld te krijgen. Ik vloog naar de ambassade in Dar Es Salaam en ik kreeg goede hulp. Samen gingen we naar het ministerie van gezondheid en het ministerie van arbeid. Maar omdat het zo ingewikkeld was kreeg ik het niet in 1 dag geregeld en moest ik op hotel gaan. Overal zeiden ze tegen ons, alles is geregeld en ik kreeg hetzelfde antwoord als Sanctus kreeg. Ook hij was reeds 3 dagen in Dar Es Salaam.

Door de nieuwe regering wordt alles veel moeilijker. Dat er maatregelen genomen worden is niet meer als normaal want blanke studenten hebben video’s van bevallingen en operatie gedeeld. Daardoor is het nu voor iedere buitenlandse student ontzettend moeilijk om stage te lopen. Ieder ziekenhuis van de regering moet een brief krijgen van het ministerie waarin staat dat ze studenten mogen toelaten. Maar die brief die krijgt tot op heden geen enkel ziekenhuis. Dit was niet bekend in Januari. Er waren enkel 3 ziekenhuizen die privé waren of die een andere weg konden bewandelen waar onze studenten stage konden lopen. Met als gevolg dat de studenten nu per maand een bedrag moesten betalen, een bedrag dat varieerde. Een bedrag dat in één ziekenhuis hoog lag maar doordat we medisch materiaal bijhadden dit lager werd. Het voelde niet goed maar we hadden geen keuze. In dit ziekenhuis werd geld gevraagd aan de balie en dan zou het maandelijks bedrag veranderen, daar trappen wij natuurlijk niet in…..

Bij de minste misstap verliezen de mensen hun baan en dit maakt het voor iedereen ontzettend moeilijk. De mensen zijn bang.

Maar ook hier geldt het, onze studenten zijn keien en zijn zeer bekwaam in het uitoefenen van hun stage.

Dank je wel Hanne, Jolien, Brenda en Marie