Umoja-project in Shirimatunda Tanzania:

Verschillende keren was Henny Schuurmans al onze gast op de Salvatoriaanse Hulpactie. Met enthousiasme vertelt ze ons keer op keer over haar mooie ervaring in Tanzania. Door het vrijwilligers- en ontwikkelingswerk dat ze daar gedaan heeft, is Tanzania haar echt dierbaar geworden. Met een kleine groep hebben ze al enkele mooie projecten voor de plaatselijke bevolking gerealiseerd.

Onlangs vertelde ze met veel overtuiging over het Umoja-project: een dagopvangcentrum voor gehandicapte kinderen met mentale beperking.

In 1999 ging Henny Schuurmans als begeleidster van het Urafiki-project voor het eerst mee naar Tanzania. Urafiki is een woord in het Kiswahili, de spreektaal van Tanzania, en betekent vriendschap.

Henny werkte er voornamelijk als vrijwilligster in een technische school van Don Bosco in de streek van Dodomo, gelegen in het centrum van Tanzania.

Ze startte het Ujamaa-project op om deze technische school verder te ondersteunen. Regelmatig reisden ze naar Tanzania en werden ze geconfronteerd met heel wat noden van de plaatselijke bevolking.

In 2007 bezocht Henny samen met haar zoon Jurgen de lagere school van haar schoonzus in een klein dorpje Shirimatunda, in de streek van Moshi aan de voet van de Kilimanjaro. Ondanks de grote armoede in dat dorp, werd ze er geraakt door de vriendelijkheid en de gulle gastvrijheid van de plaatselijke bevolking. Maar vooral was ze onder de indruk van een dagopvangcentrum voor gehandicapte kinderen met een verstandelijke beperking. Dit centrum, bestaande uit enkele schamele lokaaltjes, was werkelijk erbarmelijk! De keuken waarin de dagelijkse pap voor deze kinderen gemaakt werd, was ondermaats.

In 2009 startte ze het Umoja- project. Umoja betekent eenheid.

Het jaar daarop, in 2010, bouwden ze een nieuwe keuken met een aangepaste oven. Met de verantwoordelijken van het plaatselijk dispensarium in Shirimatunda spraken ze af dat ze ook de medische verzorging, medicamenten en de opname van de kinderen in het ziekenhuis voor hun rekening zouden nemen. Ondertussen zochten ze verder naar fondsen om de keuken te voorzien van waterleiding, elektriciteit, vensters en deuren.

In augustus 2011 gingen enkele leden van de groep terug om de installatie van de nieuwe keuken af te werken en maakten van hun aanwezigheid eveneens gebruik om een praktische en hygiënische voorraadkamer in te richten.

Daardoor konden de voedselvoorraden beter opgeslagen worden in de daarvoor speciaal aangekochte tonnen en bevoorradingsbakken.

Vervolgens lieten ze picknicktafels maken, zodat de kinderen niet meer op de grond moesten eten. Tussen de keuken en de klaslokalen werd een verhard en zuiver pad aangelegd. De kinderen kunnen nu zonder al te veel problemen gemakkelijk van het ene lokaal naar het andere stappen.

Maar ondanks het harde en goede werk dat er gepresteerd werd, doken er telkens weer nieuwe moeilijkheden en uitdagingen op. Zo stelden de leden van het Umoja-project tijdens de vele huisbezoeken vast dat de meeste kinderen thuis nauwelijks of voldoende eten kregen en rondliepen in tot op de draad versleten en verscheurde kleren.

Ze besloten daarom om aan deze kinderen dagelijks een eenvoudig ontbijt en één vitaminerijke maaltijd aan te bieden. Daarvoor werd er een kok aangenomen, die door het project betaald wordt.

Na enkele maanden waren er al verbluffende resultaten te zien! De kinderen kregen allemaal een uniform om naar het opvangcentrum te komen en tenslotte werd er ook een ouderraad opgericht met de bedoeling dat deze ouders mee beslissen en meewerken in de organisatie van het dagopvangcentrum. Telkens wanneer de leden van het Umoja-project nu op bezoek komen wordt er samen met de ouderraad geëvalueerd, overlegd en nieuwe projecten besproken.

Zo werd er bijvoorbeeld op een vergadering in 2012 het probleem besproken van kinderen die regelmatig uit het opvangcentrum weglopen. Door hun mentale handicap hebben ze hebben ze geen oriënteringsvermogen en riskeren ze verloren te lopen in de steppe. Daarom werd er besloten om het hele perceel te omheinen. Hetzelfde jaar kwam de werkgroep nog terug en zette er een omheiningdraad van 270 meter. Deze omheining werd nadien opgefleurd met de mooie en kleurrijke kruipplant bougainville. Van hun aanwezigheid profiteerden ze ook om in alle klaslokalen, magazijnen en het fysiotherapielokaal nieuwe ramen te zetten. Het sanitaire gedeelte kreeg een nieuwe verflaag en werd volledig opgeknapt. Zodoende kunnen nu 21 kinderen, 9 meisjes en 12 jongens dagelijks in de beste omstandigheden opgevangen worden.

Dispensarium en kraamkliniek

Om een goede opvolging van dit project te verzekeren, heeft de werkgroep Umoja ervoor gekozen dat minstens drie keer per jaar iemand of enkele leden van de groep het dagopvangcentrum in Tanzania gaan bezoeken. De reis daarvan bekostigen zij zelf! Maar bij elk bezoek stoten ze telkens weer op een aantal nieuwe noodkreten. In het dorpje Shirimatunda staat er naast het dispensarium ook een kraamkliniek, die jammer genoegd door gebrek aan middelen nog altijd niet in gebruik was genomen. In dit dispensarium bieden zich dagelijks vele zieken aan en wordt ook getest op HIV en malaria. Bovendien worden er cursussen georganiseerd i.v.m. gezondheidszorg, hygiëne, en familieplanning. Drie artsen en dertien verpleegkundigen werken hier afwisselend. Het Umoja-project besloot daarom om de kraamkliniek in te richten en functioneer baar te maken. Bedden, matrassen, lakens, kussen, babyomslagdoeken, weegschalen, bloeddrukmeters, allerhande medisch materiaal enz. werden aangekocht. Ook voor de dagkliniek werd er heel wat nieuw materiaal zoals verbanden, pleisters, katheders, uniformen enz. aangekocht. Tot groot plezier van de werkgroep en nog grotere vreugde van de plaatselijke bevolking werd de kraamkliniek in februari 2012 geopend. Jonge zwangere moeders kunnen nu hier op prenatale consultatie komen en in goede omstandigheden van hun kindje bevallen. Dankzij een goede en efficiënte werking, werd het Umoja-project door de Nederlandse staat officieel erkend als een leerproject en kunnen verzorgers, verpleegkundigen en zelfs doktersassistenten hier een leerstage doen. Een eerste groep van studenten is ondertussen met veel succes begonnen aan een stageperiode van februari tot juni 2013.

Nieuwe uitdagingen en projecten. Voor het werkjaar 2013 heeft het Umoja-project weer een hele reeks initiatieven op haar programma staan. Zo willen ze in het dagopvangcentrum de drie klaslokalen, de magazijnen en het fysiotherapielokaal volledig nieuw inrichten. Het centrum heeft nood aan nieuw meubilair, borden, gordijnen, kasten, rekken en schoolgerief.

Dankzij de goede samenwerking tussen de ouderraad en de leden van het Umoja-project, heeft de plaatselijke bevolking het dagopvangcentrum nog meer weten te waarderen en melden er zich steeds nieuwe kinderen aan. Daarom zijn er nu onderhandelingen gestart om een internaat te bouwen, waar gehandicapte kinderen uit verder afgelegen gebieden kunnen ontvangen en verzorgd worden. Het is de bedoeling om deze kinderen door intensieve training eenvoudige werkjes aan te leren, zodat zij later kunnen instaan voor hun eigen levensonderhoud. Daarom wil het centrum binnen de omheining een groentetuin aanleggen en starten met een kippenkwekerij. Bovendien kunnen zo de groenten van de tuin en de eieren van de kippen verwerkt worden in de dagelijkse maaltijden die de kinderen aangeboden krijgen. Wie graag nog meer wil weten over het Umoja-project kan dit doen via de website:

www.umoja-project.be

Omdat wij als Salvatoriaanse Hulpactie weten dat Henny en haar ploeg zich al jarenlang met veel bezieling inzetten voor het lot van deze gehandicapte kinderen, bevelen wij dit project warm aan bij onze weldoeners. Wij zouden graag het Umoja-project willen ondersteunen met een bedrag van € 5.000. Dit kan door bij uw overschrijving het projectnummer 13/021 te vermelden: Umoja-project Tanzania. Vanwege de hele ploeg van het Umoja-project en zeker vanwege de kinderen en hun ouders van harte dank!

P. Gerry Gregoor